pagka gisng ko sa umaga
ikaw ang aking nakikita
nakangiti at namumungay na mata
at may halik pang kasama.
samyo mo ang gumigisng saken
at ang yakap mong mahigpit
good vibes na umaga ang haharapin
hindi katulad kahpon na tagiptip.
ngunit aking napagtanto
ikaw pala ay malayo
minulat ko ang aking mga mata
ang lahat ay panaginip lang pla.
habang ikaw ay nakatunganga
tawa ka ng tawa
nagiisip ng kung anu
para lang sumaya kahit papaano.
iniisip mong ikaw ay lumilipad
kahit alam mong ikaw ay nasa lapag
kinakausap mo ang tala
na parang ikaw ay pinagpala..
panu kung nawala ang tama?
para ka na naman bata
na walang ama
jan sa iyong kama...
Ang hirap satin kung sino pa ang taong nananakit. Yun pa ang taong hinahanap natin. Bakit ano kaya meron sa kasalanan nila at pilit pa rin nating silang hinahanap? Idadahilan mo ba na sila ang taong tumanggap at nagmahal sayo? Hindi mo ba napapansin ang mga taong nakapalibot sayo? Mga taong nag paparamdam? Mga taong handang higitan ang mga bagay na hindi nagawa nung una mo.
Dalawa lang naman pinagkaiba niyan.
Yung una minahal ka pero iniwan ka.
Yung bago mamahalin ka at may papatunayan sa iyo na hindi lahat ng babae ay magkakapareho.
Na iaapply lang ang kasabihan kong ito sa mga taong seryosong magmahal.
Sa mga mahilig lang manlandi. Well. Sino mawawalan sa huli? Tandaan na walang malanding nag tatagal sa huli. Wala ring nag seseryoso sa taong malandi. Dahil alam nilang ganun ka rin sa iba. Kaya wag paglaruan ang damdamin nang isang tao. Hindi lang tao ang sinasaktan mo. Kundi sinasaktan mo din ang personalidad mo bilang isang indibidwal.
Masarap ang kanin kapag may kasamang ulam. Pero mas masarap kapag paborito mo ang ulam. Makakarami ng kain kain. Masisira ang diyeta mo. Lagi mong hahanapin. Pero wala kang magawa kapag busog ka na. Kahit gaano mo kagusto ang ulam pag puno na ang tiyan mo hindi mo na kaya.
Para itong pagibig. Kapag puno na ang puso ng isang tao. Kapag kuntento na ito sa kanyang puso. Sapat na ito. Hindi na niya gugustuhin ang iba pa . Kahit gusto niya ito. Dahil kuntento na siya sa kung ano ang laman ng puso niya.
Ayos lang pumapak. Pero wag lumamon.
Ayos lang magmahal. Pero mag tira para sa sarili.
Mahirap ma empacho.
pride. yan ang dapat mong pababain. yan ang dapat mong kontrolin. kapag nasa isang relasyon ka, hindi lahat ng oras, ikaw yung dapat masunod. dahil hindi rin lahat ng oras, ay tatanggapin niya ang pagkakamali mo.
wag mo nang hintayin na dumating yung oras na hindi na niya makayanan ang ginagawa mo at iwan ka niya, hindi dahil hindi ka na niya mahal, pero dahil hindi mo siya minahal ng tama.
hindi ka hari/reyna para laging pagsilbihan ng karelasyon mo. dahil sa una pa lamang, hindi kayo pumasok sa relasyon na yan para maging alipin. pumasok kayo sa relasyong yan dahil nagmamahalan kayo, at gusto niyo matutong magbigayan.
matuto kayong magparaya, matuto kayong magpakumbaba.
dahil kung wala ang mga ito, sinasayang niyo lamang ang mga pagkakataon. yung mga oras na dapat sana ay naglalambingan at nagkukulitan kayo, masasayang lamang sa away at bangayan. baka humantong pa kayo sa hiwalayan.
kaya ngayon pa lamang, maghanda ka na. ayusin mo na ang mga dapat ayusin, itama na dapat ang mga pagkakamali. hindi kayo mga negosyante na nagkekwentahan ng mga bagay na naibigay ninyo sa isa’t isa.
kayo lamang ay dalawang taong nagmamahalan.
You’re Nothing. Not a second rate. Not a trying hard. Not a copy cat. But You’re Nothing.
Naranasan mo na bang maging Wala? Naranasan mo na ba ang Wala?
Yun yung Walang meron. Yun yung merong wala.
Yun yung merong Meron pero mas pinili mo yung merong wala.
Ito yung walang meron kahit alam mong meron namang meron.
Ito yung wala at hindi ito yung meron.
Pano kung sa ganitong paraan umiikot ang buhay mo?
Buhay na sumasagot ka ng “Ahhhh ehhh??” sa mga tanong nila. Akala nilang nakikinig ka pero barado ang dalawang butas tenga mo. Akala nilang nilang nakikinig ka pero nakatingin ka lang. Akala nilang di mo alam pero alam mo talaga, ayaw mo lang magpaliwanag. Akala nilang wala ka pero andyan ka naman. Akala nilang abala ka kase sabi mo mo abala ka pero hindi ka naman talaga abala.
At Bakit hindi ka Abala?
Kase wala kang ginagawa.
Marami ka namang pwedeng gawin pero mas pinili mong walang gawin.
Pwede ka namang maging masipag pero mas pinili mong maging tamad.
Pwede ka namang gumala nang gumala pero mas pinili mong sa bahay lang.
Pwede ka namang tumanggap pero mas pinili mong tumanggi.
Pwede ka namang makinig pero mas pinili mong takpan ang tenga mo.
Pwede ka namang magalit pero mas pinili mong magtimpi.
Pwede ka namang magsalita pero mas pinili mong tumahimik.
Pwede ka namang maglabas ng sama ng loob pero mas pinili mong magtiis
Pwede ka namang maglakas ng loob pero mas pinili mong hinaan.
Pwede ka namang kakayanan mo pero mas pinili mo ang kakayanan ng iba.
Pwede ka namang maging proud pero mas pinili mong mainngit
Pwede ka namang umiyak nang nakikita nila pero mas pinili mong di nila alam.
Pwede ka namang may mga kasama pero mas pinili mong maging soloista.
Pwede mo namang ilapit ang sarili sa kanila pero mas pinili mong lumayo…
Kaya sa sobrang layo mo, hindi ka nila napapansin. Nadyan kaba? WALA. Hindi ka nila maramdaman.
Bakit hindi ka nila maramdaman? Dahil mas pinili mong hindi ka maramadaman.
Bakit Wala ka lang sa kanila? Dahil mas pinili mong maging WALA lang.
MERON ka bang kilalang ganitong Tao?
oo. ako.
---KATYANG
